Bezinning op de bank

Daar lig ik op de bank tussen alle chaos. Kalme geluiden stromen uit de stereo op zoek naar wat kalmte en rust. Tevergeefs in dit geval, de gedachten in mijn hoofd vliegen alle kanten uit. De dromen en wensen die ik heb en zo graag wil bereiken, maar tegelijk alle obstakels die deze in de weg zitten.

Het liefst zou ik alles laten voor wat het is en vertrekken, vertrekken naar ergens waar de dagelijkse kritiek en meningen van anderen niet zullen zijn. Ergens waar ik gewoon kan luisteren naar de enige stem die zou moeten tellen voor mij, de mijne. Altijd de verwarring als een ander ertegen in gaat in alles waar ik voor sta, omdat ik in alles wel wat kan vinden. Een stukje begrip of iets wat weer vraagtekens zet bij het geen waar ik zo van overtuigd was. Er zijn weinig die ik tegenkom in mijn leven die dezelfde kant op denken als ik, misschien is het de leeftijd? Of gewoon de tijd van nu.

Al snel is een diep gesprek, wat ik zo heerlijk vind en eindeloos over het leven kan praten, voor een ander al gauw vermoeiend of vervelend. Waarom kan ik niet gewoon uren filosoferen over de dingen in het leven. Gewoon zonder conclusies of uitkomst, maar gewoon praten over wat dan ook. Sommige maken het persoonlijk, andere schrikken van de ideeën die ik heb over het leven of zelfs de mijne. Gewoon vrijblijvend praten zonder gevolgen is zo zeldzaam. Angst of onbegrip staat vaak in de weg.

Wat zou ik graag op een plek zijn waar niemand de 'oude' ik heeft gekend, maar gewoon mij ziet zoals ik nu ben en weer verder kan groeien. Die mijn 'sprookjesachtige' ideeën  over de wereld, mensen en liefde wil aanhoren, gewoon omdat het zo fijn is. Vreemden ontmoeten die ook niet bang zijn om alles van zichzelf te laten zien en met mij al hun eindeloze herinneringen en dromen willen delen. Zonder oordeel. Waar niet alles om status en macht gaat of wie je aardig vind of niet.

De mensen die mij niet liggen vind ik ook intrigerend. Weinig zijn een open boek en leggen alles bloot, het maakt je kwetsbaar. Maar er is niet maar 1 manier. Al zou ik denken dat er veel meer liefde had kunnen zijn als zoveel niet het gevoel hadden dat ze het helemaal alleen moeten doen en het een zwakte is om je gevoel te laten zien en uit te spreken.

De wereld is zoveel makkelijker wanneer we vertellen wat we willen en nodig hebben. Wat ons pijn doet en verdriet geeft. Verwerken doen velen niet, wegstoppen daar in tegen... Sterk zijn noemen ze dat.

Toch weet ik dat ik nog veel kan leren en moet begrijpen, ik had dit gewoon het liefste gedaan in een omgeving waar de vrede overheerst. Elkaar in onze waarde laten, het hoeft niet te klikken en om je heen te zijn. Maar de afgunst, jaloezie en leugens maken me ziek.




Disclaimer GoodFeeling.nl

GoodFeeling.nl publiceert met de grootste zorgvuldigheid positieve informatie ten behoeve van de algehele gezondheid. Altijd preventief en nooit diagnostisch.

Bij lichamelijke en/of geestelijke klachten kun je het best contact opnemen met een specialist of je huisarts. (redactie GoodFeeling.nl)