Onderzoekers van NYU hebben de elektrische circuits blootgelegd die de auditieve corollaire ontlading bij de mens sturen, het mechanisme waarmee het brein zelfgegenereerde geluiden onderscheidt van externe geluiden.
De studie, uitgevoerd bij epilepsiepatiënten, legt de rol van de motorische schors bloot en biedt een concrete verklaring voor auditieve hallucinaties bij schizofrenie — een inzicht dat decennialang ontbrak.
Alvast 5 van de belangrijkste punten
- Het brein verstuurt een verborgen elektrisch signaal nét voordat je spreekt — en wat dat precies doet, zal je verbazen.
- Onderzoekers ontdekten voor het eerst exact welk deel van de motorische schors dit signaal initieert bij de mens.
- Ditzelfde mechanisme speelt ook een sleutelrol bij dieren zoals vleermuizen en zangvogels — maar op een manier die je misschien niet verwacht.
- Mensen met schizofrenie missen iets cruciaals in dit circuit — en dat verklaart waarom stemmen horen zo reëel aanvoelt.
- De bevindingen openen de deur naar niet-invasieve tests voor schizofrenie — maar er is nog een belangrijke stap te zetten.
Wat is een auditieve corollaire ontlading?
Wanneer je spreekt, stuurt de motorische schors niet alleen signalen naar je spieren — ze stuurt ook een intern voorspellingssignaal naar de auditieve schors. Deze corollaire ontlading zorgt ervoor dat je brein de eigen stem als vertrouwd herkent en minder sterk verwerkt dan onbekende geluiden van buitenaf.
Dit mechanisme werkt razendsnel: de elektrische signalen duren gemiddeld slechts 120 milliseconden. Dankzij dit soort signalen kan het brein zelfs tijdens actief spreken alert blijven op de omgeving.
Hoe de NYU-studie te werk ging
Onderzoekers van NYU Langone Health voerden stemexperimenten uit bij acht volwassenen met epilepsie die toch al sensoren in het brein hadden voor de behandeling van hun aanvallen. Ze maakten meer dan 3.200 opnames van elektrische activiteit terwijl de deelnemers woorden herhaalden, zinnen aanvulden en afbeeldingen benoemden.
Met behulp van een computermodel brachten de onderzoekers in kaart welke hersengebieden actief waren tijdens de ontlading. Ze ontdekten dat het signaal begint in het onderste deel van de motorische schors — de precentrale gyrus — en zich vervolgens verplaatst naar de superieure temporale gyrus in de auditieve schors.
Voor- en nadelen van dit onderzoek
Voordelen
- Eerste direct bewijs van het exacte hersenpad bij mensen, niet alleen bij dieren
- Biedt een concrete biologische verklaring voor auditieve hallucinaties bij schizofrenie
- Opent de weg naar niet-invasieve diagnostische methoden voor psychiatrische aandoeningen
- Vergroot inzicht in stoornissen zoals stotteren die met dit systeem samenhangen
Nadelen
- Kleine steekproef: slechts acht deelnemers, allen epilepsiepatiënten
- Resultaten zijn nog niet gevalideerd bij mensen met schizofrenie zelf
- De rol van dit circuit vlak vóór hallucinaties moet nog verder worden onderzocht
- Invasieve meetmethode maakt brede toepassing vooralsnog onmogelijk
Evolutionaire achtergrond van het mechanisme
Het vermogen om eigen geluiden te onderscheiden van die van anderen is evolutionair van groot belang gebleken. Krekels herkennen hun eigen paringsgeluiden, zangvogels filteren hun eigen gezang uit de omgeving, en vleermuizen kunnen navigeren via geluidsecho’s zonder verward te raken door hun eigen roepen.
Bij mensen is dit systeem complexer geworden en nauw verweven met spraak en taal. De menselijke hersenen hebben door evolutie een verfijnd netwerk ontwikkeld waarbij meerdere schorsgebieden nauw samenwerken.
Wat dit betekent voor schizofrenie en stotteren
Bij mensen met schizofrenie wordt verondersteld dat de corollaire ontlading verstoord is: het brein slaagt er niet in de eigen innerlijke stem als vertrouwd te herkennen, waardoor die stem aanvoelt als afkomstig van buiten. Dit verklaart waarom auditieve hallucinaties — stemmen horen — zo overtuigend en beangstigend kunnen zijn.
Ook bij aandoeningen van het gehoor en bij stotteren spelen verstoringen in de terugkoppeling tussen motorische en auditieve schors een rol. De nieuwe bevindingen geven onderzoekers een preciezer startpunt om deze verbanden verder te bestuderen.
Verklarende woordenlijst
- Corollaire ontlading: Een intern voorspellingssignaal dat het brein verstuurt om zelfgegenereerde zintuiglijke prikkels te herkennen en te dempen.
- Motorische schors: Deel van de hersenschors dat vrijwillige spierbewegingen aanstuurt, waaronder die voor spraak.
- Precentrale gyrus: Een specifiek gebied binnen de motorische schors, gelegen aan de voorkant van de hersenen, dat betrokken is bij het initiëren van beweging.
- Superieure temporale gyrus: Een gebied in de auditieve schors dat een centrale rol speelt bij de verwerking van spraakgeluid.
Hoe het onderzoek werd uitgevoerd
De deelnemers — voornamelijk mannen en vrouwen in de dertig en veertig — werden gevraagd woorden te herhalen, zinnen aan te vullen en afbeeldingen te benoemen. Elke taak vereiste dat ze het gehoorde woord negeerden terwijl ze het zelf uitspraken: een slimme manier om de corollaire ontlading te isoleren van andere hersensignalen.
Alle deelnemers hadden al meer dan 200 sensoren in het brein voor de behandeling van epilepsie, wat de onderzoekers een unieke mogelijkheid bood om elektrische hersenactiviteit Elektrische signalen die neuronen uitwisselen om informatie door het brein te sturen. gedetailleerd vast te leggen zonder extra ingrepen. De studie werd gepubliceerd op 3 december 2024 in de Proceedings of the National Academy of Sciences.
Vervolgonderzoek en klinische toepassingen
Het team wil nu testen of het corollaire ontladingscircuit Het netwerk van hersenpaden dat het interne voorspellingssignaal verstuurt en ontvangt tijdens spraak. ook actief is vlak vóór door hersenstimulatie opgewekte hallucinaties. Daarnaast werkt het team aan niet-invasieve methoden om het signaal te meten bij mensen met schizofrenie.
Samenwerking met psychiaters staat centraal in de volgende fase, zodat de bevindingen uiteindelijk kunnen leiden tot betere diagnostiek bij psychiatrische aandoeningen. De onderzoekers hopen zo een brug te slaan tussen fundamenteel hersenonderzoek en de klinische praktijk.
De wetenschappelijke eye-opener
Het brein verstuurt een signaal nét voordat je de mond opent — een soort interne waarschuwing aan de auditieve schors: “dit geluid maak ikzelf.” Zonder dat signaal zou je brein je eigen stem even alarmerend vinden als een vreemde stem in een stille kamer. Bij mensen met schizofrenie lijkt dit interne bericht te verdwalen tussen de motorische en auditieve schors, waardoor de eigen innerlijke stem plotseling aanvoelt als een externe, vreemde stem. Dit is niet metaforisch maar letterlijk een probleem in de elektrische bedrading van het brein — en voor het eerst heeft een team van NYU dat pad bij mensen exact in kaart gebracht.
Conclusie
De NYU-studie levert voor het eerst direct bewijs van het exacte hersenpad dat de auditieve corollaire ontlading bij mensen volgt, van de precentrale gyrus naar de superieure temporale gyrus.
Deze ontdekking biedt niet alleen een biologische verklaring voor auditieve hallucinaties bij schizofrenie, maar opent ook de deur naar niet-invasieve diagnostische methoden en gerichte behandelingen voor aandoeningen waarbij dit systeem verstoord is.
Gerelateerde artikelen
Veelgestelde vragen
Wat is een auditieve corollaire ontlading?
Een auditieve corollaire ontlading is een intern voorspellingssignaal van de motorische schors naar de auditieve schors. Dit signaal laat het brein weten dat een geluid door jezelf wordt geproduceerd, waardoor je eigen stem minder intens wordt verwerkt dan externe geluiden.
Waarom herken je je eigen stem als vertrouwd?
Vlak voordat je spreekt, activeert de motorische schors een elektrisch signaal dat de auditieve schors voorbereidt op het komende geluid. Daardoor wordt je eigen stem automatisch als vertrouwd herkend.
Wat gaat er mis bij schizofrenie volgens dit onderzoek?
Bij schizofrenie wordt vermoed dat de communicatie tussen motorische en auditieve schors verstoord is. Het voorspellingssignaal bereikt de auditieve schors onvoldoende, waardoor innerlijke spraak als een externe stem kan worden ervaren.
Hoe hebben onderzoekers dit hersenpad gemeten?
Onderzoekers maten directe elektrische hersenactiviteit bij epilepsiepatiënten met reeds geïmplanteerde sensoren. Tijdens spreektaken verzamelden zij duizenden metingen om het exacte pad van het signaal te reconstrueren.
Kan dit leiden tot betere diagnostiek voor schizofrenie?
De resultaten bieden een concreet aanknopingspunt voor toekomstige, niet-invasieve meetmethoden. Vervolgonderzoek moet uitwijzen of dit mechanisme geschikt is voor vroege opsporing of gerichte behandeling.





![De 'redhead paradox': een klinische en moleculaire analyse van MC1R-mutaties, pijnmodulatie en anesthesie [GROOT DOSSIER]](https://goodfeeling.nl/wp-content/uploads/2026/04/Goodfeeling-redhead-paradox-300x200.webp)
















