We hebben allemaal moeite om te geloven, te verwachten of ons voor te stellen dat disclosure écht eraan komt. Ik denk dat de reden is dat de UFO-realiteit — áls het een realiteit is, en ik geloof dat het dat is — ronduit krankzinnig, absurd, potsierlijk en dom is.

De absurde werkelijkheid achter UFO’s

Laten we het even uit elkaar halen. Het idee is dat niet-menselijke intelligenties al decennialang intensief en intiem met de mensheid omgaan — wereldwijd, op regeringsniveau en op individueel niveau. Overheden zouden UFO’s bestuderen, gecrashte vaartuigen bergen, desinformatiecampagnes voeren en onze perceptie van de werkelijkheid sturen. En dat al tientallen jaren lang. Verwant is The Age of Disclosure.

Deze vaartuigen en intelligenties zouden actief met ons bezig zijn. En toch is er nooit overtuigend hard bewijs in de publieke ruimte terechtgekomen. Terwijl overheden dat bewijs volgens de verhalen wél hebben en het volledig verborgen weten te houden voor de rest van de mensheid.

En dan zou er op een dag een omslagpunt komen waarop de waarheid alsnog naar buiten komt. Waarin decennia aan getuigenissen, documenten en sterke aanwijzingen ineens onweerlegbaar worden. En de wereld onomkeerbaar verandert.

Dit hele scenario is zó absurd — de wezens, de cover-up, de perceptiesturing, de enorme kloof in bewijs — dat het vreemder is dan fictie ooit zou durven verzinnen. Dit wordt niet alleen een post-disclosure wereld. Dit wordt een post-fictie wereld. Een wereld waarin we niet meer zeggen dat de realiteit minder vreemd is dan fictie, maar dat fictie misschien wel te klein was om de realiteit te bevatten.

Disclosure: het meest absurde én belangrijkste onderdeel van ufologie

Disclosure is zonder twijfel het meest potsierlijke onderdeel van de hele ufologie. Het is op het eerste gezicht volslagen absurd. De waarheid zou eigenlijk vanzelfsprekend moeten zijn. Als er echt aliens zijn, leugens, cover-ups, ontvoeringen en crashes, dan zou het bewijs toch zo overweldigend moeten zijn dat de overheid niet hoeft “schoon schip te maken”? Dat de feiten gewoon naar buiten stromen?

Maar dat is niet gebeurd. En toch is disclosure paradoxaal genoeg het allerbelangrijkste wat er moet gebeuren. Want pas als we onweerlegbaar bewijs krijgen — wat we disclosure noemen — kan dit gesprek, deze confrontatie en deze erkenning écht beginnen.

We leven in een zorgvuldig geconstrueerde droom

We leven in een droom. Een zorgvuldig opgebouwde realiteit. We gebruiken een wetenschap die streng gecontroleerd, onderdrukt en vervormd is. Wij zijn de achterblijvers. De normale mensen zijn achtergelaten.

We hebben misschien vrijheid van meningsuiting, maar geen vrijheid van onderzoek. We worden tegengehouden om te leren wat we echt nodig hebben. We krijgen opzettelijk valse wetenschap voorgeschoteld. We leven in The Matrix — alleen is het veel saaier dan in de film.

Dat waren de woorden van UFO-whistleblower Matthew Brown in gesprek met George Knapp en Jeremy Corbell.

Wat disclosure werkelijk betekent

Disclosure gaat niet alleen over “aliens bestaan”. Het gaat over de mogelijkheid dat de realiteit die ons wetenschappelijk, cultureel en institutioneel is meegegeven, bewust beperkt, versmald en kunstmatig ingeperkt is.

Daarom is disclosure zo ontwrichtend. Het voegt niet zomaar een nieuw feit toe. Het zet de hele wereld die ons is aangereikt ter discussie.

De diepe gevolgen van verborgen kennis

Journalist Walter Kern schreef hier treffend over:

“Als er belangrijke informatie is achtergehouden over het UFO-onderwerp, hebben we geen idee wat het effect daarvan is geweest op onze psyche en onze samenleving. Zou het kunnen dat veel van onze problemen eigenlijk voortkomen uit een onvolledig of vertekend beeld van de realiteit?”

1. Nederigheid

Het besef dat er hogere intelligenties om ons heen actief zijn, zou onze menselijke arrogantie doorprikken. We zijn niet langer de slimste in de kamer.

2. Religieuze en ideologische versoepeling

Disclosure zou mensen minder star maken in hun overtuigingen. We zouden moeten toegeven dat we kosmische vragen hebben beantwoord met een incompleet plaatje.

3. Menselijke eenheid

Als we beseffen dat we niet alleen zijn, worden nationale, raciale en politieke tegenstellingen mogelijk kleiner. De categorie “mens” wordt veel belangrijker.

4. Wetenschappelijke versnelling

Als verborgen kennis onderzoek heeft geblokkeerd, dan heeft de cover-up ons decennia achterop gezet. Disclosure zou de wetenschap kunnen openbreken en tot grote doorbraken leiden.

5. Existentiële heroriëntatie

Disclosure verandert hoe we kijken naar dood, bewustzijn, zingeving en ons bestaan. Het opent psychologische ruimte.

Het grootste gevaar: het verlies van vertrouwen

Het meest ontwrichtende aspect van disclosure is waarschijnlijk het vertrouwen. Want als blijkt dat overheden de grootste waarheid uit de menselijke geschiedenis hebben verborgen, dan stopt de vraag niet bij “zijn we alleen?”. Dan begint de vraag: wat hebben ze nog meer verborgen? Wat hebben ze nog meer verdraaid?

Dat is het gevaar van zo’n grote cover-up. Het beschadigt niet alleen het vertrouwen in één instantie, maar in de hele machinerie die ons vertelde wat echt, wat onmogelijk en wat het onderzoeken waard was.

Disclosure is een nieuw begin.