De feijoa ananasguave komt uit Zuid-Amerika en is in Nederland nog weinig bekend. De smaak doet denken aan een mix van ananas en guave. De vrucht levert flink wat vitamine C en antioxidanten.
Inmiddels is de feijoa vooral in Nieuw-Zeeland razend populair. Hij is lekker als traktatie en bevat ook vezels. Steeds meer mensen ontdekken de vrucht en nemen hem op in hun eetpatroon.
Alvast 5 van de belangrijkste punten
- De feijoa komt uit de bergstreken van Brazilië en de landen eromheen, waar hij al eeuwen wordt gegeten
- De vrucht bevat veel vitamine C en kalium, plus vezels die je spijsvertering ondersteunen
- In Nieuw-Zeeland is de feijoa een nationale trots, terwijl Nederland hem nauwelijks kent
- Je kunt hem rauw eten of verwerken in desserts, chutneys en zelfs hartige gerechten
- Kweken kan ook in Nederland, als je let op de wintertemperatuur en een goed doorlatende grond
Wat maakt de smaak van feijoa zo bijzonder
De feijoa smaak is moeilijk onder woorden te brengen. Sommigen proeven ananas of guave. Anderen denken aan aardbei met een vleugje munt.
Het vruchtvlees is korrelig zoals bij een peer, maar smaakt pittiger. Door die zoetzure balans is de vrucht veelzijdig: even lekker in een smoothie als in een chutney bij vlees.
Gezondheidsvoordelen die verder gaan dan vitamine C
Feijoa bevat ongeveer 35 mg vitamine C per 100 gram, bijna de helft van wat je per dag nodig hebt. Vitamine C ondersteunt je afweer en speelt ook een rol bij het herstel van weefsels.
Daarnaast bevat de vrucht veel kalium (tot 255 mg per 100 gram volgens Australisch onderzoek), een mineraal dat helpt om je bloeddruk op peil te houden. De feijoa vezels geven een vol gevoel, wat handig is als je op je gewicht let.
Voor- en nadelen van feijoa
Voordelen
- Rijk aan vitamine C, kalium en vezels die de spijsvertering ondersteunen
- Veelzijdig in de keuken, rauw of gekookt, zoet of hartig
- Vrij eenvoudig te kweken in een gematigd klimaat, met weinig plagen
Nadelen
- Rijp blijft hij bij kamertemperatuur meestal maar een paar dagen goed
- In Nederland nog lastig te vinden in de gewone supermarkt
- Voor een goede oogst heb je meestal meer dan één plant nodig
Ontstekingsremmende stoffen in feijoa
Onderzoek uit 2014 wijst erop dat feijoa ontstekingsremmende eigenschappen heeft. Dat komt door polyfenolen, plantenstoffen die schade door vrije radicalen tegengaan.
De schil bevat meer flavonoïden dan het vruchtvlees. Dat verklaart waarschijnlijk ook waarom extracten uit de schil in het lab beter werken tegen bepaalde bacteriën.
Waarom Nieuw-Zeeland en niet Nederland
Rond 1908 werd de feijoa geïntroduceerd in Nieuw-Zeeland. Sindsdien is hij daar uitgegroeid tot een commercieel gewas, want het gematigde klimaat met koele winters en warme zomers bleek ideaal.
Nederland kent de vrucht nauwelijks, hoewel je hem hier wel kunt kweken. Door het korte seizoen en de beperkte houdbaarheid is export lastig, dus de feijoa wordt vooral gegeten waar hij groeit.
Verklarende woordenlijst
- Polyfenolen: stoffen in planten die cellen helpen beschermen tegen schade
- Kruisbestuiving: stuifmeel van de ene plant bevrucht de bloem van een andere plant
- Antimicrobieel: remt de groei van kleine organismen zoals bacteriën
Feijoa kweken in je eigen tuin
De plant is groenblijvend en kan kort tegen vorst tot -10°C. Voor een goede vruchtzetting heb je in de winter ongeveer 50 uur koude onder de 7°C nodig.
Plant de feijoa in volle zon in goed doorlatende grond met een pH tussen 5,5 en 7,0. Zorg voor regelmatig water tijdens bloei en vruchtvorming, want droogte leidt tot vroegtijdige vruchtval en droge, bittere vruchten.
| Aspect | Optimale conditie | Opmerkingen |
|---|---|---|
| Zonlicht | 6-8 uur per dag | Kan in halfschaduw, maar geeft dan minder vruchten |
| Grondsoort | Goed doorlatend, licht zuur | Vermijd natte voeten: de plant heeft ondiepe wortels |
| Wintertemperatuur | 50 uur onder 7°C | Een koude periode zet de bloei in gang |
Veelzijdigheid in de keuken ontdekken
Je kunt de feijoa rauw eten: snijd hem doormidden en schep het vruchtvlees eruit. De schil is eetbaar maar kan bitter zijn, dus dat is een kwestie van smaak.
In Nieuw-Zeeland wordt de vrucht verwerkt in jams, chutneys en zelfs wijnen. In Brazilië hoort feijoa traditioneel in desserts en gebak. Moderne recepten combineren hem met gember, kokos of pure chocolade.
Bijzondere feiten die je misschien nog niet kende
Historische feiten
In 1915 schoot de prijs van feijoa zaad omhoog naar $6 per gram. Californië beleefde een heuse feijoahype: de vrucht werd aangeprezen als wonderfruit die populairder zou worden dan de avocado.
De hype was net zo snel weer voorbij. Veel bomen bloeiden prachtig maar gaven geen vruchten, omdat mensen niet wisten dat kruisbestuiving nodig was voor een goede oogst.
Eetbare onderdelen
Weinig mensen weten dat de bloemblaadjes van feijoa eetbaar zijn. Ze smaken zoet en wat muskusachtig. Ze zijn een verrassende toevoeging aan een salade of mooi als garnering.
In Zuid-Amerika maakten inheemse volken van de bladeren een geneeskrachtig drankje. In Oost-Europa en de voormalige Sovjet-Unie zetten mensen van feijoabladeren nog steeds thee. Zelfs kippen eten van de schors, al niet genoeg om de boom te beschadigen.
Ook lezen: Jujube: waarom de Chinese dadel een plek verdient in jouw keuken
Bestuiving
In Zuid-Amerika, waar de feijoa vandaan komt, zorgen verschillende vogels en insecten voor de bestuiving. In Nieuw-Zeeland doen geïmporteerde Britse vogels zoals de merel en de lijster dat werk.
Die vogels eten de bloemblaadjes en nemen daarbij stuifmeel mee. Bijen dragen weinig bij. Dat maakt de feijoa bijzonder: voor de bestuiving is hij vooral op vogels aangewezen.
Culturele aspecten
Auckland viert elk jaar in maart een Feijoa Festival met recepten, wijn, vermaak en natuurlijk bergen feijoa’s. Omdat de oogst zo overvloedig is en mensen hem graag delen, staat de vrucht in Nieuw-Zeeland voor vreugde en vrijgevigheid.
Door dat delen heet hij daar “the people’s fruit”. Niemand wordt boos als je in het seizoen feijoa’s van de stoep raapt. Buren geven elkaar emmers vol vruchten cadeau.
Biologische eigenaardigheden
De karakteristieke geur van feijoa komt van methylbenzoaat, een stof die ook in parfums en geurmiddelen zit. Daarom vinden sommige mensen dat de vrucht bloemig en bijna naar parfum ruikt.
Het korrelige vruchtvlees wordt ook in cosmetica gebruikt, als natuurlijke scrub die dode huidcellen helpt verwijderen.
Conclusie
De feijoa verdient meer aandacht, door de gezondheidsvoordelen van feijoa en doordat hij in een gematigd klimaat vrij eenvoudig te kweken is. Op de eerste oogst moet je wat geduld hebben, maar die kan flink zijn. In Nederland is de vrucht nog onbekend terwijl hij hier wel kan groeien. Wie durft, geeft hem een plek tussen de appels en peren.
Geraadpleegde bronnen:
De onderstaande referenties vormen de inhoudelijke onderbouwing van dit artikel.
- Nutritional Characteristics and Antimicrobial Activity of Australian Grown Feijoa (Acca sellowiana), Foods (MDPI) / PubMed Central
- Evaluation of bioactive compounds and antioxidant capacity of edible feijoa (Acca sellowiana (O. Berg) Burret) flower extracts, Journal of Food Science and Technology / PubMed Central
- Comparative Evaluation of Quality Traits and Bioactive Compounds in Acca sellowiana (Berg) Peel and Pulp: Effects of Genotype, Harvest Time and Tissue Type, Horticulturae (MDPI)
Gerelateerde artikelen
Veelgestelde vragen
Hoe weet ik of een feijoa rijp is?
Een rijpe feijoa geeft licht mee als je er zacht op drukt en ruikt sterk naar parfum. De schil blijft meestal groen, soms met een rode blos. Laat hardere vruchten een paar dagen bij kamertemperatuur narijpen.
Heb ik meerdere feijoa planten nodig voor vruchten?
De meeste feijoa variëteiten hebben kruisbestuiving nodig voor een goede oogst. Plant dus minstens twee verschillende rassen naast elkaar, tenzij je kiest voor een zelfbestuivend ras zoals ‘Unique’ of ‘Coolidge’. Ook die geven meer vruchten met een tweede plant in de buurt.
Wanneer begin ik met snoeien van een feijoa?
Snoei direct na de oogst, het liefst in de late herfst of vroege winter. Haal dode of zwakke takken weg zodat lucht en licht bij de binnenkant komen. Elk jaar snoeien hoeft niet, maar regelmatig onderhoud geeft meer lucht en betere vruchten.
Is de schil van een feijoa eetbaar?
Ja, de schil is eetbaar en bevat zelfs meer antioxidanten dan het vruchtvlees. Hij kan wel bitter smaken en is taaier. Daarom snijden de meeste mensen de vrucht doormidden en scheppen ze het vruchtvlees eruit met een lepel.
Hoe lang duurt het voordat een feijoa plant vruchten geeft?
Een plant uit zaad geeft na 3 tot 5 jaar vruchten, een plant uit een stek of ent soms al na 2 tot 3 jaar. De snelheid hangt af van de gezondheid van de plant en de groeiomstandigheden.
